بی تو

ماه به کنج قفسی غم گرفت

شعله به دامان دل من گرفت

ای که طلوعی به دو چشم ترم

جایگه هر قدمت هم سرم

ای تو طبیب دل بیمار من

مرهم زخم دل تب دار من

ای نفست هم نفس قدسیان

همره تو بال و پر عرشیان

چشم مرا جذبه مستان گرفت

گریه من راه نیستان گرفت

بی تو اسیر غم عالم شدم

در به در کوچه ماتم شدم

تا که به دیدار تو نائل شدم

یک شبه حلال مسائل شدم