آینه

خواه نخواه از تاریکیا میری تو نور

خاطراتو میریزی تو یه جای دور

یه جایی که دیگه دستت نرسه

هیچ احدی نتونه بگه فکرت نجسه

یه عشق تو قاب داری و آرزو تو پوستر

یه جسم رو پات داری که آبروتو برده