آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد شاید دعای مادرت زهرا بگیرد آقا بیا تا با ظهور چشم هایت این چشم های ما کمی تقوا بگیرد پایین بیا خورشید ابر غیبت تا قبل از آن که کار ما بالا بگیرد آقا خلاصه یک نفر باید بیاید تا انتقام دست زهرا را بگیرد من گریه میریزم به پای جاده ات تا آیینه کاری کرده باشم مقدمت را اول ضمیر غائب مفرد کجایی؟ ای پاسخ آدینه های پر معما؟!! حتمیه بی چون چرا برگرد شاید... راحت شویم از دست اما و اگر ها آقا نماز جمعه ی این هفته با تو... پای برهنه آمدم تا کوفه با پا... پایان شب های بلند انتظاری آیا برای آمدن میلی نداری؟ من نذر کردم خاک پایت را ببوسم آیا سر این بنده منت میگذاری؟ من دل ندادم تا که روزی پس بگیرم می خواستم پیشت بماند یادگاری
برچسب:
نویسنده: سیدسعیدبهروز