بی خبر

تو زپــــــرواز چه دانی؟ که به دور از خطـری؟

تو هراس دل گل را زکجـــــتا خواهی خوانــد؟

تو که از باد و ز طوفــان ِ بلا بـــــــــر حـــذری؟

تو ز غمـــنامه و عمــخانه و از اشــــک سحر

همچو آهن کـــــه بود سرد و ســیه بی اثری

ولی ایکاش بدانی که به قامــــوس فلـــــک

آفریدست ز گِل ، لیک کــــــنون چون گهـــری

من ندانم زچه رو گشت چنــــین سخت تنت

رفتی از دست به گیتـــی و نـــدادی ثمـــری

گر"رســـا" مال نیندوخـــت دلش با او بـــــود

توِ بیچاره چه داری چو ن ازاینجـــا گــــــذری؟