باد صبا

این روزها سخاوت باد صبا کم است

یعنی ،خبر ز سوی تو این روزها کم است

اینجا ، کنار پنجره ، تنها نشسته ام

در کوچه ای که عابر درد آشنا کم است

من دفتری پر از غزلم ناب ناب ناب

چشمی که عاشقانه بخواند مرا ،کم است

باز آ ، ببین که بی تو در این شهر پر ملال

احساس ، عشق ، عاطفه ، یا نیست یا کم است

اقرار می کنم که در این جا ، بدون تو

حتی برای آه کشیدن ، هوا کم است

دل در جواب زمزمه های " بمان "من

می گفت "می رو م" که در این سینه جا کم است

غیر از خدا ،که را بپرستم ؟ تو را تو را

حس می کنم برای دلم یک خدا کم است...