ظلم نمی ماند!

باز خون پیروز می شودو زمان روز به روز به وقت موعودنزدیکتر...

این را گلوی سوخته ی تاریخ مــــــــــیگوید !

امشب که اندوهی به تلخی زهر از رگ های روحمان بالا میرود،

دل سر به گریبانمان را به پا بوسی آسمان عصمت هشتـــــــم

می فرستیم وآهوان گم شده ی چشم هایمان را در کوچه پس

کوچه های انتظار رها می کنیم. لابه لای پیــچ پیــچ دانه هــای

ریز برف دعــامی کنیم زودتر بیایــــــد ،مردی که چشم تمـــــام

مردمان زمین به اوست... ظلم نمــــــــی ماند!