کوچه

نامی نشان نهاد بر ایوان کوچه ها

دیشب نسیم شهر قرار از دلم ربود

دستی زدم به دامن طوفان کوچه ها

شب را ورق ورق به سرآغاز برده ام

تنها منم قبیله ی حیران کوچه ها

ای یادگار موی تو بر شانه های شب

دستی بکش به زلف پریشان کوچه ها

خورشید ناتمام رفت ماه من بیا

ما را شبی ببر تو به پایان کوچه ها

گویی خزان خزید به باغم گواه من

برگی تکیده رنگ پریشان کوچه ها