امید

کاش می دانستی

که در اندیشه ی فردای درختان سبزیست

وتو با اینهمه سبز

در رگت می کاری ُنطفه ی زردی را

ابرها می گریند

برگها می بارند

نورها می ریزند

که چرا سایه ی ما کوتاه است